Wat is Antitrombine III deficiëntie?

Antitrombine III deficiëntie (AT3 of ATIII) is een stollingsafwijking en versnelt de inactivering van Factor Xa, IXa, XIa en IIa. Dit enzym wordt in de lever aangemaakt en is net als Proteïne C en Proteïne S een stollingsremmer. Deficiëntie is een tekort. Dit wil zeggen: Het lichaam maakt onvoldoende Antitrombine III aan waardoor één van de stollingsfactoren langer doorgaat dan nodig.

Heparines (fraxiparine etc.) verhogen de activiteit van AT3. Met andere woorden: Heparine heeft minder effect op bloedstolling bij iemand met een AT3 deficiëntie.  Je hebt dan een hogere dosis heparine nodig om ontstold te worden. Coumarines (marcoumar, sintrommittis e.d.) hebben geen effect op de activiteit van AT3, zodat deze dosering niet hoger hoeft te zijn.

Verschijnselen

AT3 hoeft geen klachten te veroorzaken. Heb je AT3, dan heb je 50% kans om voor je veertigste een trombose  te krijgen en in zeldzame gevallen een longembolie. Vrouwen kunnen tijdens een zwangerschap trombose in de placenta ontwikkelen waardoor de baby niet de benodigde voedingsstoffen krijgt en in het ergste geval overlijdt.

Erfelijkheid

AT3 kan erfelijk zijn en geeft daardoor een constant verhoogde kans op trombose van 0.4 %. Niet erfelijke AT3 geeft een verhoogde kans op trombose gedurende (tijdelijke) risicosituaties. Heterozygoten (alleen vader of moeder is drager van AT3) hebben een AT3 niveau van 30-60%. Hebben beide ouders AT3 dan is er een grote kans dat de zwangerschap niet voldragen wordt en de baby overlijdt. 

Behandeling

De behandeling is gelijk aan de behandeling van Factor V Leiden. Alleen tijdens een zwangerschap is er een klein verschil in behandeling. Gedurende de gehele zwangerschap schrijft de arts Laagmoleculaire heparine (fraxiparine, faxodi etc.) voor. Omdat deze heparine ook de AT3 activiteit verhoogt, is een hogere dosis heparine nodig, dan normaal.